متن کامل این مقاله به زبان انگلیسی می باشد. لطفا برای مشاهده متن کامل مقاله به بخش انگلیسی مراجعه فرمایید.لطفا برای مشاهده متن کامل این مقاله اینجا را کلیک کنید.

به منظور تعیین اثرات تنش رطوبتی در مراحل مختلف رشد چغندرقند و استفاده بهینه از آب، تحقیقی به صورت آزمایش فاکتوریل در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با 12 تیمار و چهار تکرار از بهار سال 1379 به مدت دو سال در ایستگاه اکباتان مرکز تحقیقات کشاورزی استان همدان اجرا شد. یکی از فاکتورها، قطع آبیاری در سه مرحله رشد ) S1 تا S3) و فاکتور دیگر تعداد دفعات قطع آبیاری در چهار سطح I1) تا (I4 بود. علاوه بر 12 تیمار ترکیبی مذکور، یک کرت شاهد بدون تنش نیز منظور شد. نتایج تجزیه مرکب نشان داد که اثر متقابل مراحل مختلف رشد در سال از نظر عملکرد ریشه، عملکرد قند و عملکرد قند قابل استحصال در سطح پنج درصد و اثر متقابل تعداد دفعات قطع آبیاری در سال از لحاظ صفت عملکرد ریشه معنی دار بود. اثر متقابل رطوبت نسبی برگ و درصد رطوبت وزنی خاک در سال در سطح یک درصد معنی دار بود. اثر متقابل مراحل مختلف رشد در سال از نظر صفات کارآیی مصرف آب برای عملکرد ریشه، عملکرد قند و عملکرد قند قابل استحصال در سطح یک درصد معنی دار بود. مقایسه میانگین دو ساله کارآیی مصرف آب در برداشت نهایی نشان داد که بالاترین کارآیی مصرف آب مربوط به تیمار S1 I2 (دو بار قطع آبیاری در مرحله رشد برگی) و حداقل آن مربوط به تیمار S2 I4 (چهار بار قطع آبیاری در مرحله رشد ریشه) بود. هم چنین مشخص گردید که قطع آبیاری بیش از یک مرحله در مراحل مختلف رشد چغندرقند، باعث کاهش عملکرد کمی چغندرقند می شود. به طور کلی، تنش رطوبتی باعث کاهش کمی عملکرد ریشه و عملکرد قند شد. البته مقدار تاثیر تنش خشکی بستگی به زمان و شدت تنش داشت. کاهش عملکرد ریشه و قند ناشی از تنش در مرحله رشد ریشه و مرحله ذخیره سازی قند شدیدتر بود.

به منظور بررسی اثر تنش خشکی در مراحل رویشی و زایشی بر عملکرد دانه و برخی خصوصیات فیزیولوژیکی 5 رقم هیبرید ذرت (SC704، SC700، SC647، SC500 و SC108) دو آزمایش مجزای مزرعه ای در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با پنج تکرار در ایستگاه تحقیقات کشاورزی کهریز ارومیه در سال زراعی 85-1384 تحت تنش خشکی و شرایط نرمال به ترتیب 150 و 75 میلیمتر تبخیر از سطح تشتک کلاس A اجرا شد. همچنین، جهت مطالعه اثر تنش خشکی در مرحله نهال بذری آزمایشی به صورت گلخانه ای با محلول پلی اتیلن گلیکول (PEG8000) در قالب طرح کاملا تصادفی در پنج تکرار بر روی بذور ارقام مذکور اعمال گردید. نتایج نشان داد که عملکرد دانه به طور معنی داری تحت تنش خشکی قرار گرفت. درصد تغییرات برای صفات آب از دست رفته نسبی (RWL)، محتوای آب نسبی (RWC) و میزان کلروفیل برگ به ترتیب 36.32، 38.91 و 38.4 بود. تحت تاثیر تنش بیشترین و کمترین مقدار عملکرد دانه، به ترتیب متعلق به هیبریدهای 7.8) SC704 تن در هکتار) و 6.9) SC108 تن در هکتار) بود. نتایج آزمایش گلخانه ای نیز نشان داد که PEG8000 به طور معنی داری صفات طول ساقه چه و ریشه چه و وزن خشک آن ها را کاهش داد. در این آزمایش هیبرید SC500 به عنوان ژنوتیپ متحمل تحت تنش خشکی شناسائی شد.

در این تحقیق به ارزیابی اثرات تغییر اقلیم بر مراحل رشد گیاه سیب­زمینی در سطح کشور پرداخته شد. به این منظور ابتدا میانگین تولید و سطح زیر کشت هر استان طی سال­های 1395-1361 محاسبه و سپس از میان استان­هایی که بیشترین سطح زیر کشت و تولید را داشتند، 10 ایستگاه به عنوان مراکز اصلی تولید سیب­زمینی کشور انتخاب شدند. در ادامه جهت شبیه­سازی اقلیم آینده از آمار دما، بارش، میانگین رطوبت­نسبی، سرعت متوسط باد و ساعات آفتابی استفاده شد. برای شبیه­سازی پارامترهای اقلیمی در آینده از داده­های مدل گردش کلی CanESM2 تحت سناریوهای انتشار RCP، برای دوره 2100-2011 استفاده شد. برای ریزگردانی خروجی مدل CanESM2 از نرم افزار آماری SDSM و برای شبیه­سازی مراحل رشد سیب­زمینی از مدل WOFOST استفاده شد. نتایج نشان داد طول مراحل فنولوژیکی گیاه سیب­زمینی در دوره آینده تحت سناریوهای RCP کاهش می­یابد. به طور متوسط در مناطق مورد مطالعه حداکثر کاهش طول مرحله سبز شدن 3/2 روز، مرحله گلدهی 4/2 روز و مرحله سبز شدن تا رسیدگی 7/6 روز می­باشد. بیشترین کاهش در طول مراحل فنولوژیکی سیب­زمینی در سناریوی RCP8. 5 در دوره سوم (2100-2071) ثبت شده است. از نظر ایستگاهی بیشترین کاهش طول مراحل فنولوژیکی مربوط به ایستگاه همدان و اردبیل و کمترین کاهش در ایستگاه­های جنوبی رخ داد. بنابراین با توجه به نتایج حاصله می­توان نتیجه گرفت که مناطق سردسیر کشور بیشتر از مناطق گرمسیر کشور تحت تأثیر اثرات تغییر اقلیم در رابطه با دوره رشد این محصول خواهند بود، همچنان که متغیرهای اقلیمی این مناطق تحت تأثیر شرایط گرمایش جهانی بیشترین افزایش دما (حداقل و حداکثر) و بیشترین کاهش بارش را داشتند.

چکیده مبسوط مقدمه: در حال حاضر در اغلب کشورهای جهان بذر پنبه را بصورت بدون کرک استفاده می کنند. کرک دار بودن بذر پنبه اغلب سبب جوانه زنی کندتر، حساسیت بیشتر بذر و گیاهچه به آفات و بیماری ها می گردد و کشت مکانیزه پنبه را مختل می کند. بذر پنبه بدون کرک از مزایای زیادی از جمله، امکان کشت مکانیزه، کاهش میزان بذر مصرفی در واحد سطح، جوانه زنی سریع تر در خاک و ظهور سریع تر گیاهچه در مزرعه، برخوردار است. همچنین بذر کرک زدایی شده معمولاً عاری از عوامل بیماریزا بوده و پس از کرک زدایی با فراهم شدن امکان جداسازی ثقلی و حذف بذرهای شکسته، سبک و پوک از توده بذر، کیفیت بذر ارتقا می یابد. یکی از مشکلات کارخانه های کرک زدایی بذر پنبه ایران که از روش اسید استفاده می‎کند، کاهش قوه نامیه بذر می باشد که ادامه کار این کارخانجات را به چالش کشیده است. این تحقیق برای بررسی دلایل کاهش قوه نامیه بذر پنبه در کارخانه کرک زدایی انجام شد تا خصوصیات فیزیولوژیکی و مکانیکی بذر در مراحل مختلف کرک زدایی در کارخانه بررسی گردد. مواد و روش ها: بذرها در دو نوبت از مراحل کارخانه کرک زدایی نمونه گیری شد و صفاتی از جمله بنیه بذر، درصد جوانه زنی، نشت یونی، چگالی و حجم بذر، پیری بذر، میزان خراش و آسیب دیدگی پوسته بذر و نیروی شکست بذر مورد مطالعه قرار گرفت. در نهایت، داده ها توسط نرم افزارهای SAS، SPSS و JMP مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته ها: نتایج آزمایش نشان دادکه نمونه گیری بذرها در هر دو نوبت از کارخانه قبل از سانتریفیوژ، کمترین درصد جوانه زنی، درصد تشکیل برگ لپه ای، طول ریشه چه، طول ساقه چه، وزن خشک ریشه چه و ساقه چه را دارد. نتایج نشان داد، در مرحله سانتریفیوژ، صدمات مکانیکی زیادی به بذر وارد می شود که سبب افت بنیه بذر شده است. صفات درصد شکستگی، نشت غشایی، پیری، حجم و چگالی بذرها در نوبت اول نشان می هند که بذرهای نوبت اول از کیفیت کمتری نسبت به بذرهای نوبت دوم برخوردار بوده و در نتیجه در مراحل مختلف کرک زدایی در کارخانه، سبب کاهش شدید بنیه بذری شده اند. با افزایش درصد شکست و نشت غشایی، نیروی شکست بذر بطور غیرخطی کاهش می یابد. بر اساس این یافته ها می توان گفت که تماس اسید با بذر و عملیات سانتریفوژ، بیشترین خسارت مکانیکی را به بذر وارد می کنند که سبب افت معنی دار نیروی شکست بذر می گردد. نتیجه گیری: دقت انجام عملیات در کلیه مراحل کرک زدایی در کیفیت بذر موثر است. بخش سانتریفیوژ، دمای استوانه های خشک کننده و بخش خنثی سازی اسید نیاز به توجه و نظارت بیشتری دارد. بنابراین لازم است که در کارخانه کرک زدایی، مدت یا رقت اسید بکار رفته برای کرک زدایی متناسب با وضعیت بذرها، تغییر کرده تا خسارت کمتری به بذرها وارد شود. جنبه های نوآوری: کرک زدایی در کارخانه سبب خسارت به بذر، اما مدیریت صحیح دما و غلظت اسید سبب کاهش این خسارت می گردد. لازم است که در کارخانه، مدت یا رقت اسید بکار رفته برای کرک زدایی متناسب با وضعیت بذرها، تغییر کرده تا خسارت کمتری به بذرها وارد شود. با مدیریت پاشش اسید روی بذر و حذف قسمت سانتریفیوژ در کارخانه کرک زدایی می توان از صدمه شدید بذر در این قسمت جلوگیری کرد و کیفیت بذر را ارتقا داد. خنثی سازی بذر در انتهای فرآیند کرک زدایی در کارخانه سبب افزایش انبار مانی بذر بدون کرک پنبه می شود.

به منظور مطالعه تاثیر رژیم های مختلف آبیاری در مراحل مختلف رشد بر برخی از شاخصهای رشد در گندم رقم امید، این آزمایش به صورت کرتهای خرد شده در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با چهار تکرار انجام شد. در این بررسی قطع آبیاری در مراحل مختلف رشد گندم شامل مراحل ساقه دهی، گلدهی و پر شدن دانه و زمانهای مختلف آبیاری شامل آبیاری در مرحله ظرفیت زراعی، %75 ظرفیت زراعی، %50 ظرفیت زراعی و %25 ظرفیت زراعی به ترتیب به عنوان عوامل اصلی و فرعی در نظر گرفته شدند. با قطع آبیاری در مراحل مختلف رشد، وزن خشک بوته، شاخص سطح برگ، سرعت رشد نسبی و سرعت رشد محصول نیز به طور معنی داری تحت تاثیر قرار گرفتند. بر اساس نتایج حاصله، بیشترین وزن خشک بوته، شاخص سطح برگ، سرعت رشد نسبی و سرعت رشد محصول مربوط به قطع آبیاری از مرحله پرشدن دانه به بعد بود. همچنین با افزایش زمان آبیاری، وزن خشک بوته، شاخص سطح برگ، سرعت رشد نسبی و سرعت رشد محصول نیز به طور معنی داری کاهش یافتند. بیشترین میزان این صفات مربوط به آبیاری در مرحله ظرفیت زراعی و کمترین میزان به دست آمده مربوط به آبیاری در %25 ظرفیت زراعی بود. نتایج این آزمایش نشان داد که شاخصهای فیزیولوژیک رشد گندم تحت شدت و زمان اعمال تنش خشکی قرار گرفته و کاهش شدیدی در میزان این صفات به وجود آمد.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

به منظور بررسی اثر علف کش های دومنظوره بر تعدادی از شاخص های فیزیولوژیکی گندم در مراحل مختلف فنولوژی این گیاه زراعی، آزمایشی در سال زراعی 87-1386 در شهرستان کردکوی در استان گلستان در شرایط دیم انجام شد. این آزمایش به صورت فاکتوریل در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با دو فاکتور و 4 تکرار انجام شد. فاکتور اول نوع علف کش شامل: شوالیه (یدوسولفورون+مزوسولفورون)، آپیروس (سولفوسولفورون)، تاپیک+گرانستار (کلودینافوپ پروپارژیل+تری بنورون متیل)، آتلانتیس (یدوسولفورون+مزوسولفورون+مویان) و توتال (سولفوسولفورون+مت سولفورون) و فاکتور دوم مراحل مختلف فنولوژی گندم بر اساس تقسیم بندی زادوکس یعنی 2 تا 3 برگی گندم، پنجه زنی، گل دهی و رسیدگی فیزیولوژیکی بود. نتایج نشان داد که علف کش های مورد بررسی در بعضی از مراحل فنولوژی گندم اثر نامطلوبی بر عملکرد دانه، ارتفاع و وزن خشک گندم داشتند و در بعضی موارد باعث سوختگی برگ ها شدند. مقایسه میانگین نوع علف کش و مراحل فنولوژی گندم و اثرات متقابل این دو فاکتور در بررسی عملکرد دانه نشان داد که علف کش های شوالیه، آپیروس، تاپیک+گرانستار، آتلانتیس و توتال در مرحله 2 تا 3 برگی گندم باعث کاهش عملکرد دانه شدند که بیشترین اثر کاهنده مربوط به علف کش شوالیه بود که تفاوت معنی داری با سایر علف کش ها نیز نشان داد. بررسی ارتفاع بوته گندم نشان داد که علف کش شوالیه در مرحله 2 تا 3 برگی باعث بیشترین کاهش این صفت شد. محاسبه ضرایب همبستگی صفات مورد برر سی نشان داد که عملکرد دانه با وزن خشک در هفته چهارم پس از سمپاشی، تعداد پنجه، ارتفاع بوته، وزن هزار دانه، تعداد دانه در سنبله، طول سنبله، همبستگی مثبت و معنی داری در سطح 5 و 1 درصد و بیشترین همبستگی را با ارتفاع نشان داد.